İffete benziyen kötü huy

2 - İffete benziyen kötü huy da vardır: Kötü iş yapmazlar. Şehvetlerinin arkasında koşmazlar. Ağır başlı, fazîletli, ilm ve gü­zel ahlâk sâhibi görünürler. Dillerde medh olunur, her yerde hür­met gösterilir. Mâlı çok olanlar arasında ve mevkı’ sâhibleri ya­nında sözleri kırılmaz. Kendilerine gelen hediyyelerin ardı kesil­mez. Adak, zekât paraları önlerine yığılır. Farz ve sünnetleri yap­makda gevşekdirler. Başkalarının yanında, nâfile ibâdetleri yap­makdan, bedenleri za’îf olmuşdur. Nefs-i emmâreleri ise, pek kuvvetlenmişdir. İnsanlar arasında emîn, Allah nazarında hâin­dirler. Sahte tarîkatcılar ve dünyâya düşkün din adamları böyle­dir.

Ba’zı köylüler, şehrdeki yemekleri yimez. Ba’zıları da, parasına kıyamayıp kıymetli gıda almaz. Bunları gören, kendilerini derviş sanır. Kanâ’at ve iffet sâhibi görünürler. Bunlar, kanâ’atsız ve iffet­sizdir. Yapdıkları, hep gösterişdir, yalandır, riyâdır.