Mü’minin evsâfı

MÜ’MİNİN EVSÂFI
Mü’minin mü’minde yedi hakkı vardır:
Da’vetine gitmek,
İyâdetine [Hasta olunca ziyâretine] gitmek,
Cenâzesine gitmek,
Nasîhat etmek,
Selâm vermek,
Bir zâlimin elinden kurtarmak.
Aksırdıkda (Elhamdülillah) deyince, (Yerhamükellah) demek.
Mü’minin hayrlısı, altı haslet bulunandır:
İbâdet eder. İlm öğrenir. Fenâlık yapmaz. Harâmlardan sakı­nır. Kimsenin malına göz dikmez. Ölümü hiç unutmaz.
Tenbîh: Hadîs-i şerîfde buyuruldu ki, (Herkes, kendisine ihsân edeni sever. Bu sevgi, insanın cibilletinde [yaratılışında] mevcûd­dur.) Nefsine düşkün olan, nefsinin arzûlarına kavuşmak için, yar­dım edenleri sever. Akl ve ilm sâhibi ise, medenî insan olmasına yardım edenleri sever. Kısacası, tayyibler [iyiler], tayyibleri sever. Habîsler, şerîrler [fenâ kimseler], kötüleri severler. Bir kimsenin sevdiklerine, arkadaşlarına bakarak, onun nasıl adam olduğu anla­şılır. Dosta, düşmana, müslimâna ve kâfire, bid’at sâhiblerinden başka, herkese, tatlı dil ve güler yüz göstermelidir. İnsanlara yapı­lacak en fâideli ihsân, en kıymetli hediyye, tatlı dil ve güler yüzdür. İneğe tapan kâfirleri görünce, ineğin ağzına saman vererek, düş­man olmalarına mâni’ olmalıdır. Kimse ile münâkaşa etmemelidir. Münâkaşa, dostluğu azaltır, düşmanlığı artdırır. Kimseye kızma­malıdır. Kızmak, sinir ve kalb hastalığı yapar. Hadîs-i şerîfde, (Ga­dab etme!), kızma buyuruldu.
Bir kimse, dört şeyi gizlese, nâsın hayrlısı olur:
1- Fakîrliğini,
2- Sadakasını,
3- Musîbetini,
4- Belâsını.
Ve dahî Cennet dört kimseye müştakdir:
1- Dili zikr edici ola.
2- Hâfız-ı kelâmullah ola.
3- Ta’âm yidirici ola.
4- Ramezân ayında sâim [oruclu] ola.
Her kişi, aşağıda yazılı yedi şeyi dillerinden kesmeyeler:
Her işinde (Besmele-i şerîfeyi) diyeler.
Her işi temâm edince, (Elhamdülillah) diyeler.
Filân yere gideceğim dedikde, (İnşâallah) diyeler.
Bir musîbet işitdikde, (İnnâ lillah ve innâ ileyhi râci’ûn) diye­ler.
Bir hatâ söylemiş ise, tevbe ve istigfâr eyleyeler.
(Lâ ilâhe illallahü vahdehu lâ şerîke leh, lehül-mülkü ve lehül­hamdü ve hüve alâ külli şey’in kadîr) kelime-i tayyibesine devâm edeler.
(Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden ab­dühü ve resûlüh) kelime-i şerîfesini çok söyliyeler.
Bu ikisini dahî, gece ve gündüz çok okumalıdır:
1- (Estagfirullah.)
2- (Sübhânellahi vel-hamdülillahi velâ ilâhe illallahü vallahü ekber velâ havle velâ kuvvete illâ billahil’aliyyil’azîm.) 

Kitap-Menü