Şa’bân-ı şerîfin fazîleti

ŞA’BÂN-I ŞERÎFİN FAZÎLETİ
70 - Şa’bân-ı şerîfde oruc tutmanın da sevâbı çokdur. Resûl-i ekrem “sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem” buyurdu ki: (Şa’bân-ı şerîf, benim kendime mahsûs bir aydır. Hak teâlâ hazretleri Arş-ı a’lânın meleklerine azamet-i şâniyle buyurur ki, ey benim meleklerim, gördünüz mü, benim kullarım sevgilimin ayına na-sıl ta’zîm ve hurmet ediyorlar. İzzim, celâlim hakkı için ben de kullarımı afv-ü mağfiretime nâil eyledim.) Diğer bir hadîs-i şe­rîfde buyurdu ki, (Her kim Şa’bân-ı şerîfde üç gün oruc tutarsa, Hak teâlâ, Cennet-i a’lâda ona bir yer hâzırlar.) Bir hadîs-i şe­rîfde, (Şa’bân ayının onbeşinci gecesini ihyâ edenleri, Allahü teâlâ afv eder. Yalnız, müşrikleri, sihr yapanları ve anaya baba­ya eziyyet edenleri ve bid’at ehlini ve zinâ edenleri ve şerâb iç­
meğe devâm edenleri afv etmez) buyurdu. Bu geceye (Berât ge­cesi) denir. Önce, yalnız nemâz kılarken serhoş olmak harâm idi. Bu hadîs-i şerîf, bu zemânlarda söylenmiş idi. Sonra, her zemân içmek harâm olunca, (Fazlası serhoş edenin damlasını içmek de harâmdır) buyurularak, bir damla dahî içki içenin tevbe etmedik­çe afv edilmiyeceği anlaşıldı. 

Kitap-Menü