Sulara dair

SULARA DÂİR
Sular dört nev’dir: Mâ-i mutlak, mâ-i mukayyed, mâ-i meşkük, mâ-i müsta’mel.
1- Mâ-i mutlak, yağmur suyu, deniz suyu, akar pınar suyu ve kuyu suyu. Bu sular, murdar olanı pâk eder. Ne işlesen olur.
2- Mâ-i mukayyed, kavun suyu, karpuz suyu, asma suyu, çiçek suyu ve bunların benzerleri.
Bu sular, murdarı pâk eder, ammâ abdest ve gusl için kullanıl­maz.
3- Mâ-i meşkük, himârın ve anası himâr olan katırın içdiği su­yun artığına derler.
Bu su ile, hem abdest ve hem gusl câiz olur. Her hangisini ev­vel ederse, eder, muhayyerdir.
4- Mâ-i müsta’mel, yere düşen midir, yoksa bedenden ayrılan mıdır? Bunda ihtilâf vardır. Esah olanı bedenden ayrılandır. Ve bunda dahî, üç kavl vardır. İmâm-ı a’zama göre “rahime-hullahü teâlâ” necâset-i galîzadır. İmâm-ı Ebû Yûsüfe göre “rahime-hulla­hü teâlâ”, necâset-i hafîfedir. İmâm-ı Muhammede göre “rahime­hullahü teâlâ”, pâkdır. Esah olan da budur.
Abdestin vücûbünün şartı dokuzdur:
1- Müslimân ola.
2- Bâliğ ola.
3- Aklı ola.
4- Abdestsiz ola.
5- Abdest suyu pâk ola.
6- Abdest almağa kudreti ola.
7- Hayzlı olmaya.
8- Nifâs üzere olmaya.
9- Her nemâzın vakti -içinde- ola. [Bu dokuzuncu, özr sâhibine göredir.]

Kitap-Menü